Kamil

Po 4,5 miesiąca pobytu w szpitalu, dzięki pomocy Hospicjum Domowego Alma-Spei, mogliśmy wziąć Kamilka do domu

Sebastian

Bardzo żałujemy, że nie możemy sprawić cudu dla naszego synka ani dla innych chorych dzieci. Pragniemy z tego miejsca powiedzieć wszystkim rodzicom chorych dzieciaków, że “jesteście wszyscy silnymi i kochającymi osobami” pamiętajcie o tym !!!

Łukasz

“Ma chwile smutku i płacze, a kiedy pytamy go, dlaczego? odpowiada: sam nie wiem…”

Wojowniczka i Pszczółek

Na nasze dwa szczęścia czekaliśmy 8 lat. Bliźniaki urodziły się w 36 tygodniu ciąży – 9 października 2008 r.

Wiktorek

“Szybko jednak nasz zachwyt i radość przysłonił niepokój, a potem niewyobrażalny żal i smutek”

Szymek



“Uwielbia być w centrum zainteresowania”

Przemek

“Wierzymy głęboko w to, że dla każdego człowieka na tej ziemi pali się świeczka dopóty, dopóki u człowieka jest wielka chęć życia i wola Boga”

Patryk

Ta ciąża zmieniła całe życie moje i mojej rodziny

Patrycja

“Pomimo stwierdzonych nieprawidłowości Patrycja jest dzieckiem szalenie wesołym i pogodnym z nieprawdopodobną chęcią do poznania otaczającego Ją świata”

Oluś

Na co dzień staramy się cieszyć życiem i mimo choroby Olusia optymistycznie patrzymy w przyszłość

Olina

“Nie wiadomo, z jakiego powodu Olina nie mogła samodzielnie oddychać”

Milenka

Choroba Milenki to dla nas wszystkich „egzamin z miłości”, który wydaje mi się, że codziennie zdajemy na szóstkę.

Mikołaj

“Najlepsze i najgorsze w życiu co nas spotkało to Mikołaj”

Migdał

“Mimo codziennych zmagań ze swoim cierpieniem jest zawsze pogodnym i uśmiechniętym nastolatkiem”

Michał

“Jest zafascynowany m.in. krakowskimi tramwajami, lubi podróże i … uwielbia sok malinowy

Maja

„Smutne jest to, że dzieciom nie da się wytłumaczyć, co to jest choroba i jej leczenie. One po prostu oczekują, że zabierzesz od nich ból”

Kubuś

“A on się uśmiecha i doładowuje nasze akumulatory”

Kruszek

“Cały jeden punkt za ogromną chęć życia”

Karol

“Po 16 miesiącach koczowania w szpitalu wyszliśmy do domu. Z Karolkiem i jego czarodziejskim pudełkiem – respiratorem”

Kamil

Lubi przytulanie i ciepło, które od nas otrzymuje. Jest bardzo szczęśliwy, kochający i bezpieczny. Rodzice Kamila.

Jaś

“Mam swojego sojusznika, który będzie TAM na pewno”

Gabrysia K.

Gabrysia jest całym naszym światem. Mimo upośledzenia cudownie okazuje radość. Każdego dnia obdarza nam miłością, jest naszą iskierką.

Gabrysia

“Tę historię napisaliśmy my. Dla rodziców Gabrysi powrót do wspomnień jest zbyt bolesny”

Dawidek

“Od małego dostosowałem rodziców do siebie i swoich potrzeb”

Danielek Sz.

“Wypłakaliśmy wszystkie łzy i prosiliśmy Boga aby nam go nie zabierał”

Danielek C.

“Chcę żeby wszyscy na świecie wiedzieli jak bardzo go kocham i jaka jestem dzięki niemu szczęśliwa”

Bartuś

“To niewiarygodne jak szybko łzy szczęścia mogą przeistoczyć się w łzy rozpaczy”

Asia

“Nawet rokowania lekarzy, które są takie a nie inne, nie zmienią tego, że nadzieja umiera ostatnia. Dlatego cieszymy się każdym dniem”

Antek

“Dzięki trzem operacjom zyskał szanse by żyć – żyć jak normalne dziecko – tylko z połową serduszka”

Ania

“Dzisiaj wiem, że jedyną drogą , aby wrócić na ścieżkę życia , jest nauczenie się podejścia do własnej tragedii jak do rodzaju doświadczenia”