Patryk
Ta ciąża zmieniła całe życie moje i mojej rodziny
Mówią, że bez miłości nie ma życia, ale bez tlenu także.
Całe życie mojego dziecka już od samego początku było jedną wielką niewiadomą. Wszyscy mówili, że ta ciąża się nie utrzyma, a jeżeli już się urodzi dziecko, to będzie bardzo chore. Ta ciąża zmieniła całe życie moje i mojej rodziny. Wszystko kręciło się wokół mojej osoby (od października leżenie plackiem w łóżku, szpitale i wypis do domu, bo i tak nie ma sensu – wypowiedź lekarza). Ale Patryk ma w życiu jakąś rolę do spełnienia, gdyż im mocniej jego życie było zagrożone, tym mocniej serduszko biło. Tak było do 19.01.2009. Już nie dało się nic zrobić, niczym krwotoku zatrzymać. W 28 tygodniu ciąży przyszedł na świat bardzo chory, maleńki człowieczek. Gdy go zobaczyłam załamałam się, myślałam: „Boże, jeżeli dałeś mu już tyle życia, pozwól aby moja szóste dzieciątko żyło”.
Lekarze nie dawali mi zbytnio nadziei. Ale ja i moja rodzina ją miała. Przeżyliśmy bardzo ciężkie chwile. Dzieci każdego dnia modliły się o zdrówko Patrysia i stał się cud. Moje dzieciątko mimo ciężkich chorób zbiera się do życia. Już teraz wiem, że wszystko będzie dobrze. Wiara czyni cuda. Dobrze też, że w chwili załamania (gdy po 3 miesięcznym pobycie w klinice Patryk wrócił do domu już po 4 dniach znowu byliśmy w szpitalu na Strzeleckiej i Patryk znów walczył o życie) spotkałam na swej drodze wspaniałych ludzi, którzy dodali mi otuchy, pomagali – za to będę wdzięczna do końca życia. Dzięki nim mam siły codziennie pracować z Patrykiem, pomagać mu w jego rozwoju i wierzyć w to, że będzie wszystko dobrze. Dzieci przeżywają bardzo każdy wyjazd Patryka z domu, bo chociaż jest ich szóstka to bardzo się kochają i dbają o siebie nawzajem. Właśnie chyba choroba Patryka bardziej nas zespoliła i chociaż czasami przeżywamy trudności – jak to w rodzinie wielodzietnej w Polsce bywa – to wierzymy w to, że kiedyś będzie lepiej. A w życiu nie liczy się jednak nic, bo zdrowie jest najważniejsze.
Mama Patryka
Nasi
Przyjaciele:
