W przypadku śmiertelnej choroby dziecka rodzice zazwyczaj w którymś momencie stoją przed wyborem dwóch dróg: agresywnego leczenia lub opieki paliatywnej. Czasem ta pierwsza droga prowadzi donikąd. Są na świecie choroby – niestety, dotykające też dzieci – których nie da się wyleczyć. Opieka paliatywna nie podejmuje takich prób. Jest nastawiona na poprawę jakości życia, nie na przedłużanie go na siłę. I my podejmujemy się tego trudnego zadania.

Jesteśmy pogodnym zespołem. Jest u nas sporo śmiechu, przekomarzania się, żartów. Płacząc, nikomu byśmy nie pomogli. Czujemy się związani z każdym pacjentem i jego rodziną. Bardzo przeżywamy odejście każdego dziecka.

Gdy spotykamy się z rodzicami po stracie – mówią, że nie żałują. Wspominamy dziecko i różne domowe sytuacje z uśmiechem. Ci ludzie doceniają, że mają właśnie takie wspomnienia: dobrego, domowego życia z dzieckiem.